[ONE PIECE FANFICTION ]

posted on 07 Aug 2007 13:48 by 0imagine0

นี้เป็น เรื่องแต่งที่เอาตัวละครในเรื่อง ONE PIECE มาเป็นตัวเอกของเรื่อง ซึ่งเน้นไปทาง YAOI ผู้ใดที่รับเรื่องแนว YAOI รึนิยายแต่งขึ้นจากเรื่อง ONE PIECE ไม่ได้กรุณาอย่าเลื่อนลงไปนะขอรับ

เห็นใครๆก็แต่ง FANFICTION กัน เลยลองแต่ง FIC ออกมาซักเรื่องแต่ตอนนี้นึกได้แต่เรื่อง แบบ วายๆ T_T เลยกลายเป็นเรื่องนี้ไปจนได้ แต่ทำไมตัวหนังสือมันเดียวใหญ่เดียวเล็ก แล้วไอ้เส้นๆที่มาขีดทับนี้แก้ไขยังไงเน่อ T_T

[ONE PIECE FANFICTION ]

"ONE NIGHT"

BY: ๐MR๐PRINCE๐

 

 

 

 

 

คืนนี้ทะเลดูสงบดีจังแฮะ

 

ซันจิกุ๊กหนุ่มประจำเรื่อ Going Marry พึมพำกับตัวเอง วันนี้เขาต้องอยู่เวรกลางคืน ซึ่งคืนนี้พระจันทร์เต็มดวงสุกสว่าง จากตำแหน่งหอบนเรือที่เขาอยู่นั้นมองเห็นไปได้ทั่วท้องทะเล ลมเย็นๆยามค่ำคืน กับความเงียบสงัดจะมีเพียงแต่เสียงคลื่นที่กระทบตัวเรือเท่านั้น ทำให้ชวนเหม่อคิดถึงความฝันในวัยเด็ก ที่ทำให้เขาต้องออกผจญภัยกับกลุ่มโจรสลัดลูฟี่

 

All Bule มันจะอยู่ตรงไหนของแกรนไลท์กันนะ

 

เขาพูดพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ และกวาดสายตาไปข้างหน้าอย่างสบายใจ

 

กึก!!

 

เสียงดังจากด้านหลังทำให้ซันจิต้องหันกลับไปทางต้นเสียง

 

คนที่ทำเสียงดังไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือโซโลนักดาบของเรือ ที่ดูท่าทางจะมึนๆจากการดื่มเหล้ามา เขาเองก็มีความฝันที่จะเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก และได้ร่วมเดินทางมาด้วยกัน

 

โซโล ขึ้นมาทำอะไรบนนี้ วันนี้เป็นเวรชั้นไม่ใช่ของนายนะเฟ่ย

 

เขาพูดใส่นักดาบคู่กัดของเขาด้วยน้ำเสียงรำคาญเหมือนจะบอกว่าโผล่มาให้บรรยกาศดีๆมันเสียทำไม เพราะไม่มีวันไหนที่เขากับโซโลจะไม่ทะเลาะกันเลยพลอยทำให้รู้สึกหงุดหงิด เมื่อเห็นหน้าของโซโลในแบบเวลานี้

 

โซโลยืนทอดสายตาไปรอบๆ มองดูทะเลที่เงียบสงบอยู่พักนึง เอยขึ้นเบาๆ

 

เอ่อ... ชั้นว่าชั้นจะมาขอโทษนายนะ ซันจิ

 

ขอโทษ ขอโทษเรื่องอะไรฟะ นายเมารึไง พูดอะไรน่าขนลุก

 

ซันจิทำหน้าตากวนประสาทให้กับคำพูดโซโล เขานึกไม่ออกเลยว่ามาขอโทษเรื่องอะไร เพราะวันวันหนึ่งทะเลาะกันตั้งหลายเรื่อง

 

โซโลนิ่ง แล้วมองไปที่ไหล่ของซันจิ

ก็เรื่องแผลที่ไหล่ซ้ายนายไง

 

ซันจิชำเลืองไปดูไหล่ตัวเองตามคำพูดของโซโล ก็นึกขึ้นได้ว่าไอ้แผลนี้มันเกิดจากไอ้นักดาบบ้านี้ๆหว่า

 

หนอย!! ตอนนั้นมันดันบอกว่า ซันจิ เอามือเปล่ามาสู้กับดาบถ้าถูกฟันนะถึงตายนะ (บทพูดนี้มาจากตอนภาคพิเศษ ชื่อตอนวันดวลดาบต้องสาปมรณะ) แล้วก็ฟันฉับซะกระเด็น ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ซันจิสูบบุหรี่อึดใจเดียวจนหมดมวนไปด้วยความหงุดหงิด

 

แผลแค่นี้ไม่สะทกสะท้านหรอก แล้วชั้นก็ลืมมันไปแล้วด้วย

 

เขาพูดแบบเสียไม่ได้ เพราะไม่อยากเสียฟร์อม ที่เสียท่าให้กับดาบของโซโล แล้วหยิบบุหรี่มวนใหม่ เตรียมที่จะสูบ

 

เฮ้ เจ้ากุ๊ก

 

โซโล เรียก ซันจิด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบๆเหมือนอย่างเคย

 

ยังไงๆ วันนี้ก็อากาศดี คนอื่นก็นอนหมดแล้ว แต่อยากได้ใครมาเป็นเพื่อนดื่มซักคน นายว่าไง

 

โซโลพูด พร้อมกับยื่นขวดเหล้าที่ดื่มค้างไว้ให้ ซันจิมองหน้าโซโลแล้วคิดว่าท่าทางหมอนี้จะดื่มมาไม่น้อยเลย จึงคว้าขวดดื่มเข้าไปอึกใหญ่แล้วจุดบุหรี่ที่เตรียมไว้ขึ้นมาสูบ เขาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆโซโล

 

แล้วนี่ นายไม่กลับไปอยู่กลับเพื่อนเก่าจะดีรึ

 

ซันจิเอยถามโซโลถึงเพื่อนสมัยเด็ก ที่เพิ่งจากกันที่เกาะที่แล้ว

 

หมายถึง ชากะ นะหรอ ไม่ละถ้าอยู่ทีเกาะนั้น ชั้นก็ไม่ได้เป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลกนะสิ

 

(ชากะ เพื่อนนักดาบสมัยเด็กของโซโลที่สัญญาจะเป็นนักดาบแห่งความยุติธรรม ที่มาจากตอนภาคพิเศษ ชื่อตอนวันดวลดาบต้องสาปมรณะ)

 

โซโลพูดถึงฝันที่จะเป็นนักดาบที่เก่งที่สุด เขายิ้มราวกับความคิดของตัวเองเรื่องน่าขัน แต่ทุกคนบนเรือลำนี้ยังคงวิ่งตามความฝันเมื่อครั้งสมัยเด็กๆ

 

ซันจิละสายตาจากโซโล แล้วจับจ้องไปมองพระจันทร์ แล้วนึกถึงสีหน้าทุกคนที่เวลาพูดถึงความฝันของแต่ละคนแล้ว ล้วนแต่เป็นใบหน้าที่ดูร่างเริงสดใสทำให้เขาอดที่จะอมยิ้มไม่ได้

 

เอาละ ถ้างั้นชั้นจะไปทำกับแกล้มมาให้

 

ซันจิลุกขึ้นพร้อมเตรียมจะปีนลงไปที่ครัว

 

โครม!!

 

ซันจิสะดุด ดาบของโซโล จนไปกระแทกกับตัวหอเรือ

 

ไอ้เจ้าบ๊า....!!! จะนั่งให้มันดีๆสิ ดาบก็เก็บให้มันพ้นทางคนอื่นเขามั้งสิฟะ

 

ซันจิ ตะคอกใส่โซโล แล้วก็รู้สึกถึงความเจ็บ แปลบที่ไหล่ซ้าย

 

ไหนว่าไม่สะทบสะทานไง

 

โซโลพูดเหมือนเยาะเย้ยที่ซันจิทำท่าอวดเก่ง แล้วก็ดึงแขนซันจิ ลงมานั่งข้างๆ ตัวเอง

 

เฮ้ย!!

 

ซันจิร้องเสียงหลงพร้อมกับกระชากแขนกลับ เขาตกใจที่อยู่ๆโซโลก็แกะกระดุมเสื้อของเขา